Gitti      
   
  Benim derdim beklemek değildi
Sadece bekletilmekti
Bekle dedi ve gitti
Sanki uzun bir yoldan gelmişti
bende dinlendi

Giderken kurşuna gerek kalmadan gitmesi beni öldürmeye yetti
O geçmişi unuttu çoktan belki
Benim geçmişim kursağım duruyor şimdi!
Bana bir miras bırakmıştı o da gece gündüz demeden özlemekti
Tek suçum vardı halbuki
Ölçüsüzce sevmekti...
Eminim oda beni çok sevmişti
Ve gitti..
((Şimdi
Aşk nedir deseler
Bir şahsın saçını uzatıp kesmesi
Yeniden uzatmak istemesi gibi yani
Başka birini sevmeye başlamak gibi ))
Yusuf Dikeç // Gönülden yazıya düşenler //Kitap/
 
    yusuf Dikeç